السلام عليك يا سلطان يا علي بن موسي الرضا
ولادت با سعادت ثامن الحجج، مايه افتخار و بركت ايرانيان
حضرت امام رضا (عليه السلام)
را به امام عصر حضرت بقية الله الاعظم(عج) و بر شما شيعيان و دوست داران آن حضرت تبريك عرض مي نمائيم.

امام رضا (عليه السلام) در روز۱۱ ذي القعده سال۱۴۸ ديده به جهان گشود. مادرش بانويي با فضيلت به نام تكتم بود كه پيش از تولد حضرت، از طرف امام موسي كاظم "طاهره" نام گرفت. كنيه ايشان ابوالحسن و لقبشان رضا مي باشد.
بعد از شهادت امام كاظم در بغداد ايشان در سن ۳۵ سالگي به امامت رسيدند. مدت امامت ايشان ۲۰ سال بود. كه ۱۰ سال آن مصادف با خلافت هارون الرشيد و ۵ سال مصادف با خلافت محمد امين و ۵ سال آخر مصادف با خلافت عبدالله مامون بود.
يك روايت زيبا از امام رضا (عليه السلام):
موسي ابن سيار نقل مي كند كه به همراه امام در حال رفتن به طوس بوديم كه صداي ناله و شيون بلند شد، دنبال صدا بودم كه به جنازه اي برخورد كردم.
در همين حال ديدم مولايم امام رضا از اسب پياده شدند و چنانچه نوزاد مادر خود را بغل مي گيرد به طرف جنازه رفتند و خود را به جنازه چسباندند و فرمودند:" اي موسي هر كه مشايت كند جنازه دوستي از دوستان ما را از گناهان خود پاكيزه مي شود همانند روزي كه از مادرمتولد شده است." همين كه جنازه را به زمين گذاشتند، امام جمعيت را كنار زد و سينه آن مرد را با دست لمس كرد و فرمود اي فلاني تو را به بهشت مژده باد.
در اين حال تعجب من بيشتر شد و عرض كردم مگر شما او را مي شناسيد؟ فرمود:( آيا نمي دانيد كه اعمال و رفتار شيعيان ما در هر صبح و شب بر ما عرضه مي شود؛ اگر تقصيري در رفتار آنها ديديم از خداوند مي خواهيم كه از تقصيرات آنها بگذرد و اگر كار خوب مشاهده كرديم از خداوند مي خواهيم كه به آنها جزاي خير دهد و خدا را سپاسگزاريم.
برگرفته از كتاب مناقب ج۴ص۳۴۱
اللهم عجل لوليك الفرج