هیئت عاشقان ولایت

در معارف عرفانی عدد چهل جایگاه خاصی دارد. مرحوم علامه مجلسی(ره) پس از قول دعائی که متضمن اسماء حسنی الهی است نقل می کند: اگر کسی چهل شب جمعه به درگاه الهی دعا کند خداوند او را بیامرزد. همچنین یاد نمودن خداوند با اذکار خاص به عدد چهل سفارش زیادی شده است و یا شب زنده داری و خواندن نماز شب و استغفار نمودن در قنوت آخر موجب می شود که خداوند انسان را از استغفار کنندگان در سحرها قرار دهد.

در خصوص حفظ نمودن احادیث، امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: هر یک از پیروان ما که چهل حدیث را حفظ نماید، خداوند تبارک و تعالی روز قیامت او را فردی دانشمند محشور نماید که گرفتار عذاب الهی نگردد. در زمینه دعا کردن هم از امام صادق روایت شده که: کسی که در حق چهل مومن دعا کند و بعد برای خود دعا کند، خداوند دعایش را مستجاب می کند.

اربعین در فرهنگ عاشورا:

در فرهنگ عاشورا، اربعین به چهلمین روز شهادت امام حسین (علیه السلام) گفته می شود که مصادف با بیستم صفر است. در بیستم صفر جابر بن عبدالله، صحابی رسول خدا از مدینه برای زیارت قبر مطهر امام حسین به کربلا آمد و اولین زائر رسمی قبر امام حسین شد. و در همان روز هم کاروان اهل بیت امام حسین از شام به کربلا رسیدند.

اینگونه روایت شده که چون اهلبیت از شام به عراق آمدند، به آن کسی که راهنمای قافله بود؛ گفتند: ما را از کربلا عبور بده. زمانی که به کربلا رسیدند، جابربن عبدالله انصاری و جمعی دیگر از بنی هاشم که برای زیارت قبر امام حسین(ع) آمده بودند؛ را در آنجا ملاقات کردند. همه شروع به گریه و ناله نمودند و به صورت خود سیلی می زدند. در مقاتل مختلف نوشته اند گونه ای عزاداری می کردند که جگرها را آتش می زد!

جمعی از زنان اعراب که در گوشه کنار کربلا ساکن بودند جمع آمدند و چند روزی به این ترتیب اقامه عزا کردند. تا اینکه بعد از چند روز دوباره از کربلا به سمت شهرشان یعنی مدینه حرکت کردند...

 در استمرار این حرکت بزرگ جابر و خانم حضرت زینب(سلام الله علیها)، هر ساله در اربعین حسینی عظیم ترین مراسم سوگواری را در کشورها و شهرهای دنیا به یاد حماسه عاشورای حسینی به پا می کنند.

اما اربعین امسال مصادف شده با آغاز بهار طبیعت. در ایران و بعضی دیگر از کشورها این آغاز و در واقع این رستاخیز طبیعت را با عنوان "عید نوروز" جشن می گیرند. سال 1385 مصادف با سال 1427 از هجرت پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله)، سال 1172 از ولادت حضرت ولی عصر(ارواحنا فداه) و سال 28 از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، سال 2006 از میلاد حضرت مسیح و سال 5766 از تاریخ یهود می باشد.

نوروز بنا بر روایاتی از ائمه اطهار (سلام الله علیهم) روزی است که خدا در این روز از انسانها پیمان گرفت که او را به یگانگی بپرستند و برای او شریک قائل نباشند. نوروز اولین روزی است که آفتاب طلوع کرد و گلها و شکوفه های زمین آفریده شدند. در این روز حضرت ابراهیم(ع) بتها را شکست و عید غدیر نیز در این روز واقع شده است...

امام صادق(ع) در ضمن روایتی به یکی از اصحاب خود فرمودند: «وقتی که نوروز فرا رسید، غسل کن و پاکیزه ترین لباسهای خود را بپوش و به بهترین بوها خود را خوشبو کن و در آن روز روزه بدار.» امیر المومنین نیز می فرمایند: «همانطور که انسان در نوروز به نظافت و پاکیزگی ظاهری می پردازد؛ باید به پاکیزگی روحی هم اهمیت دهد.» صله رحم، دیدار علما و بزرگان، عیادت از مرض، رفتن به زیارت اهل قبور و استفاده از تفریحات و... از اعمال پسندیده عید نوروز می باشند.

اما نوروز امسال با همه زیبائی هایش با اربیعن شهادت سلطان عشق، آقا امام حسین(ع) و رسیدن کاروان اسارت به کربلا مصادف شده است.

چگونه می توان در روزهای گریه و ناله اهل بیت، شادی کرد؟ چگونه می توان در روزهائی که اهل بیت امام حسین لباسهای سوخته و خاکی به تن دارند، لباس نو پوشید و اوقات را در تفرج گاهها به سر برد؟ چگونه می توان در روزهائی که از پاهای زخمی کودکان ابی عبدالله خون می چکد و بر شتران عریان سوار هستند، تبریک عید گفت؟ کدام عید...؟!

چند سالی است که ایام نوروز با ایام عزای حسین مصادف شده است. انشالله که امسال هم، همه دوستان و محبان حسین، عشق و معرفت خود را نسبت به امام حسین اثبات می کنند و در این روزها مرحمی بر دل داغدیده آقا امام زمان باشند.

در آخر دعا می کنیم که سال نو، سالی پر از خیر و برکت و موفقیت برای همه دوستان آقا ابی عبدالله و انشالله سال ظهور مبارک آقا ولی عصر(عج) باشد.

سوم صفر مصادف با ولادت پر خیر و برکت پنجمین امام شیعیان حضرت امام محمد باقر(علیه السلام) می باشد. ایشان در سال 57 ه.ق در مدینه دیده به جهان گشودند. مدت امامت ایشان 19 سال و مدت عمر شریف ایشان 57 سال می باشد. ضمن عرض تبریک به مناسبت این میلاد مسعود خلاصه ای از زندگی نامه  این امام همام را به همدیگر بررسی می کنیم:

نام: محمد**لقب: باقر**نام پدر: امام سجاد(ع)**نام مادر: ام عبدالله

پیشوای پنجم طی مدت امامت خود در یک شرایط بسیار نامساعد به نشر عقاید حقه پرداخت و جنبش عظیمی را راه اندازی کرد که منجر به تاسیس دانشگاه بزرگ اسلامی شد. امام از جهت علم و زهد سرآمد همه بزرگان بنی هاشمی بود.

امام باقر در بیشتر سخنان به آیات قرآن استناد می نمود، و می فرمود هر مطلبی گفتم از من بپرسید که در کجای قرآن است، تا آیه مربوط به آن را بیاورم.

امام در علم سرآمد بود تا آنجا که پیامبر اکرم(ص) در روایتی به جابر عبدالله انصاری فرمود: (بعد از من شخصی از خاندان مرا خواهی دید که اسم او اسم من و شمایل او شمایل من بوده؛ او درهای دانش را بر روی مردم خواهد گشود. پیامبر این مطلب را قبل از تولد امام باقر فرمود. این ماجرا ادامه داشت تا روزی جابر در کوچه های مدینه چشمش به حضرت افتاد(که در آن روز کودک بودند) وقتی دقت کرد نشانه های پیامبر را در او دید. پرسید اسم تو چیست؟ فرمود: باقر(محمد بن علی بن الحسین) جابر پیشانی حضرت را بوسید و گفت جدت به وسیله من به تو سلام رساند. جابر از آن روز به بعد و به پاس احترام پیامبر و امام باقر، روزی دو بار به دیدار امام باقر می رفت.

همه خلفای دوران ائمه خصوصاً امام باقر به ستمگری و ظلم معروف بودند، جز یکی از آنان که عمرو بن عبدالعزیز بود. مهمترین خدماتی که او به اسلام و حتی جهان بشریت انجام داد؛ ممنوع کردن لعن و سبّ امیرالمومنین حضرت علی (ع) بود او با این کار خود یک بدعت 69 ساله را برداشت. اقدام دیگر او برگرداندن فدک به فرزندان حضرت زهرا (س) بود.

در طول زندگی پرفراز و نشیب حضرت، مناظرات ایشان با علمای یهود و... به چشم می خورد که چگونه با آنها بحث می کرد و عقاید آنها را باطل می نمود. سر انجام امام در سال 114 هجری قمری در شهر مدینه به شهادت رسیدند و در قبرستان بقیع مدفون شدند.

امام باقر می فرمایند: راه خودپسندی را با خودشناسی ببندید. (تحف العقول ص285)

هفتمین روز از ماه صفر سالروز ولادت حضرت امام موسی کاظم(علیه السلام) می باشد. مدت زمان امامت ایشان 35 سال و عمر شریف ایشان هم 55 سال می باشد. این روز خجسته را نیز به آقا حضرت بقیه الله الاعظم و به همه شیعیان و دوستداران حضرت تبریک عرض می نمائیم.

خلاصه ای از زندگی حضرت:

نام: موسی**لقب: کاظم**نام پدر: امام صادق** نام مادر: حمیده

امام موسی کاظم در هفتم صفر سال 128ه.ق در ابواء نزدیکی مدینه به دنیا آمدند. امام در زمانی به امامت رسیدند که خلیفه ظالم عباسی منصور دوانیقی در راس حکومت بود. امام صادق در اواخر عمر شریف خود برای اینکه جانشین خود را تعیین نماید دست به اقدام جالبی زد. ایشان پنج نفر را بعنوان وصی انتخاب کردند: 1- خلیفه وقت (منصور دوانیقی) 2- حاکم مدینه 3- عبدالله بن جعفر(برادر امام کاظم) 4- امام کاظم 5- حمیده (همسر امام) با رسیدن وصیت نامه امام صادق  به دست منصور، وی بسیار عصبانی شد و گفت: هیچکدام از اینها را دیگر نمی توان کشت. این کار یک حرکت سیاسی و زیرکانه بود تا بتوان جان امام هفتم در امان بماند.

حاکمان در زمان امام هفتم به حدی به لهو و لعب و خوشگذرانی می پرداختند که می گویند خلیفه روزی ابراهیم موصلی از نوازندگان معروف را دعوت کرد و ساعتها در اتاقش به آهنگ او گوش داد و بعد دستور داد مبلغ 150000 دینار را یکجا به او بدهند. ابراهیم بعد از فوت خلیفه می گفت: اگر او هنوز زنده بود ما دیوارهای خانه های ما را از طلا می ساختیم!

امام در چنین روزگاری و تحت ستم چنین حکامی باز هم بیکار ننشستند و با اقدامات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و ... به ترویج اسلام ناب محمدی پرداختند. از جمله کارهای امام تربیت افراد مومن از قبیل علی ابن یقطین بود که او را به دستگاه خلافت هارون وارد کرد و استفاده های زیادی از این طریق متوجه شیعیان می شد. دستگاه خلافت با محاصره اقتصادی شیعیان می خواست آنها را به زانو درآورد . از جمله کارهای علی ابن یقطین این بود که سالانه بالغ بر 300 نفر از شیعیان را به نیابت از خود به حج می فرستاد و به هر کدام مبالغ زیادی پول می داد تا به بهانه این کار زندگی آنها تامین شود که این مبالغ را نفری 20000 درهم گفته اند.

گرچه هارون به ظاهر حکومت را دردست داشت ولی خلافت اصلی و حکومت بر دلها با امام کاظم(ع) بود و شیعیان و محبین زیادی در اطراف عالم به امام اردات داشتند.

سرانجام ایشان در سال 183 هجری به دست هارون به شهادت رسیدند و در کاظمین مدفون شدند.

سر مقدس امام حسين را همراه زنان و اسرا به سوي شام آوردند. هنگامي كه نزديكي شهر شام رسيدند، خانم ام كلثوم(سلام الله عليها) نزد شمر رفت و فرمود: تقاضائي از تو دارم! شمر گفت: تقاضاي تو چيست؟ فرمود: وقتي كه ما را به شام وارد مي كني، از دروازه اي ببر كه تماشاچي كمتري داشته باشد و به سپاه بگو اين سرها را از ميان ما دور كنند تا مردم و نامحرمان كمتر به ما نگاه كنند، در حالي كه ما در لباس اسارات هستيم!

شمر هم با آن نهايت ناپاكي و كفري كه داشت، در پاسخ خواسته ام كلثوم دستور داد تا سرها را بالاي نيزه كنند و ميان زنان حركت دهند. به اين ترتيب كاروان را از ميان انبوه تماشاچيان عبور دادند و در مسجد جامع شهر جائي كه اسيران را نگاه مي داشتند، اهل بيت پيامبر را جا دادند!

زنان و بازماندگان اهل بيت امام حسين(عليه السلام) را در حالي كه با ريسمان بسته بودند، به مجلس يزيد آوردند. امام سجاد به يزيد فرمود: ‹‹اي يزيد! تو را به خدا قسم مي دهم، چه گمان مي بري به رسول خدا(ص) اگر ما را در اين حال ببيند؟!»

يزيد دستور داد ريسمانها را ببريد؛ سپس سر حسين را مقابل او نهادند و زنها را پشت سر او جا دادند تا سر مقدس را نبينند. وقتي نگاه زينب بر آن سر افتاد، گريبان خود را چاك كرد و ناله كرد. روايت شد كه زينب همه كساني كه در مجلس يزيد بودند را به گريه آورد. يزيد كه اين حالت را ديد چوب خيزران طلب نمود؛ و شروع كرد با آن چوب به لب و دندان حسين ضربه زدن!! ابوبرزه اسلمي فرياد زد: واي بر تو اي يزيد! چوب به دندان حسين مي زني؟ من شهادت مي دهم به اينكه ديدم رسول خدا ثناي او و بردارش را مي بوسيد و مي مكيد و مي فرمود: شما دو نفر سرور جوانان اهل بهشت هستيد و خدا بكشد و لعنت كند كشندگان شما را...

يزيد از اين سخن عصباني شد و دستور داد او را از مجلس بيرون كنند. و شروع كرد به خواندن اشعاري با اين مضامين: (اي كاش بزرگان طايفه من كه در جنگ بدر كشته شدند، حاضر بودند و مي ديدند كه طايفه خزرج چگونه از شمشير زدن ما به جزع آمده و مي نالد، تا از ديدن اي منظره فرياد خوشحالي آنان بلند شود و بگويند: اي يزيد دست مريضاد. ما بزرگان بني هاشم را كشتيم و آن را به حساب بدر گذاشتيم. من از فرزندان خندف نيستم اگر از فرزندان احمد انتقام نگيرم!!

در مقاتل اينگونه آمده كه مردي از اهل شام به سوي فاطمه دختر امام حسين(ع) نگاهي كرد و به يزيد گفت: اي اميرالمومنين! اين كنيز را به من ببخش!! فاطمه به عمه اش زينب نگاهي كرد و گفت: عمه جان يتيم شده ام و حالا مي خواهند مرا به كنيزي ببرند؟! زينب فرمود: نه اين فاسق نمي تواند چنين كار را انجام دهد. مرد شامي از يزيد پرسيد اين دختر كيست؟ يزيد گفت: فاطمه دختر امام حسين و آن هم زينب دختر علي بن علي طالب است.

مرد شامي گفت: اي يزيد خدا تو را لعنت كند! به خدا قسم گمان مي كردم آنها اسيراني رومي هستند. يزيد هم دستور داد تا آن مرد را بكشند.

سپس يزيد دستور داد تا اهل بيت را به خانه اي ببرند كه آنها را از گرما و سرما حفظ نمي كرد. در آنجا ماندند تا آنكه صورتهايشان چاك چاك شده و در تمام مدتي كه در دمشق بودند پيوسته به عزاداري حسين(علیه السلام) مشغول بودند.

شنيده بوديم كه يك روز قبر مطهر امام حسين و شهداي كربلا را شخم زدند و آب بستند و روي آن گندم كاشتند!! شنيده بوديم كه يك روز حرم و بارگاه ائمه بقيع را خراب و با خاك يكسان كردند!! شنيده بوديم كه يك روز مي خواستند كعبه، خانه خدا را ويران كنند!! ولي تا حالا مثل اين فجايع را به چشم نديده بوديم كه اينبار ديدم!! ديدم كه چطور بي شرمانه و ددمنشانه به حريم مقدس ائمه در سامرا تجاوز كردند و حرمت آن را شكستند. آقاجان يا صاحب الزمان تسليت... هر چند اين داغ آنقدر بزرگ و كشنده است، كه هيچ كلامي بر دل سوخته ات مرهم نمي شود...

اي آرام دل عالم؛ اي زائر بقيع سامرا؛ اي وارث نينواي سامرا ؛ اي ميراث دار محله بني هاشم!
راستي چرا اين روزها غربت علي را در تو مي بينم؟ چرا مظلوميت زهرا از سيمايت هويداست؟چرا تنهايي حسن و سوز حسين و ...
آقا جان جز اشك و آه چيزي ندارم تا نثارت كنم و جز زمزمه هاي انتظار در نگاهم نمي جوشد.
جز ناله اي بغض آلود نيست كه مرهم سينه ات كنم...
آقاجان باز هم نمي آئي؟!

انا لله و انا اليه راجعون

حادثه ددمنشانه بمب گذاري در

حرم مطهر حضرت امام هادي و حضرت امام حسن عسكري (عليهما السلام) كه موجب تخريب گنبد و بارگاه شريف آن دو امام همام شده، داغي بر دل شيعيان نهاده و موجب تالّم خاطر مسلمين جهان شده است.

اين مصيبت جانكاه را به ساحت قدسي حضرت بقية الله الاعظم(ارواحنا فداه) و به پیشگاه رهبر فرزانه انقلاب اسلامي تسليت عرض مي نمائيم.

مسئوليت و عواقب شوم اين جنايت بزرگ با اشغالگران مستكبر كشور عراق بوده و براي خنثي كردن توطئه هاي تفرقه افكنانه اين شياطين، همه شيعيان و مسلمين جهان را به همدلي و حفظ اتحاد دعوت مي كنيم.

روابط عمومي هيئت عاشقان ولايت شهرستان لنگرود