هیئت عاشقان ولایت

آیت الله علامه سیدمحمدحسین طباطبائی (مفسر بزرگ قرآن) در جواب جوان بیست و دو ساله ای که به ایشان نامه نوشته و در آن به صراحت خواهان دستور عملی (نه نصیحت کلی) شده بود، چنین مرقوم فرمودند:

السلام علیکم

برای موفق شدن و رسیدن به منظوری که در نامه مرقوم داشته اید، لازم است همتی برآورده و توبه ای نموده، به مراقبه و محاسبه بپردازید. به این نحو که هر روز که هنگام صبح از خواب بیدار می شوید، قصد جدی کنید که «در هر عملی که پیش می آید، رضای خدا را مراعات خواهم نمود.» آن وقت در سر هر کاری که می خواهید انجام دهید،  نفع آخرت را منظور خواهید داشت؛ به طوری که اگر نفع اخروی نبود انجام نخواهید داد. و وقت خواب، چهار پنج دقیقه درباره کارهایی که انجام داده اید، فکر کرده و یکی یکی را از نظر بگذرانید؛ هر کدام مطابق رضای خدا انجام یافته شکر بکنید و هر کدام تخلف شده، استغفار.

این رویه را هر روز ادامه دهید. این روش گرچه در ابتدا سخت است و در ذائقه نفس، تلخ، ولی کلید نجات و رستگاری است.

و هرشب پیش از خواب اگر توانستید، سور مسبحات (سوره های حدید، حشر، صف، جمعه و  تغابن) را بخوانید و اگر نتوانستید، تنها سوره حشر  را بخوانید و پس از بیست روز حالات خود را برای بنده بنویسید؛ انشالله موفق خواهید شد.*

والسلام علیکم

محمدحسین طباطبائی

پ.ن: *مجله اشراق اندیشه، ش25، ص25

دهم ربیع الثانی مصادف با سالروز وفات جانسوز حضرت فاطمه معصومه(سلام الله عليها) می باشد. این مصیبت بزرگ را به پیشگاه امام عصر حضرت حجت ابن الحسن المهدی (عج) و نیز به شما محبین آن حضرت تسلیت عرض می نمائیم. گوشه از زندگی کوتاه و پربرکت  و نیز مختصری از ویژگی های آن بانوی معظمه را با هم مرور می کنیم:

شاهزاده معظمه و بانوي مكرمه، حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) دختر هفتمين پیشوای شیعیان عالم، حضرت امام موسي کاظم(عليه‌السلام)، به ستودگي صفات و روحانيت و عبادت و بزرگي منزلت و تقوا ممتاز بود. مزار نورانی اش در شهر مقدس قم است و حرمش ملجأ زائرين و تمام مسلمين و مؤمنين و محل اجابت دعوات و بروز كرامات بـوده و ثـواب زيارتش مـانـنـد اجـر و مـزد زيارت ائـمـه هدي(عليهم‌السلام) با بهشت برين برابر است.

از حضرت جواد(عليه‌السلام) روايت است كه فرمود: كسي كه قبر عمه مرا در قم زیارت كند، بهشت براي اوست.

زمان ولادت آن بزرگ بانو را دو قول ذکر کرده اند: یکی در در اول ذيقعده سال 183 هجري و دیگری در ماه ذيقعده سال 173 هجري.

    حركت حضرت معصومه(سلام الله عليها) به ايران

مأمون عباسي در سال 200 هجري براي استقرار حكومت خود، با پـيام‌ها و نامه‌هاي بسياري، حضرت رضا(عليه‌السلام) را به اجبار به خراسان دعوت كرد، آن جناب در همان سال به خراسان تشريف فرما شدند. علامه مجلسي(رحمةالله عليه) به نقل از تاريخ قم نقل كرده كه چـون حضرت رضا(عليه‌السلام) به دعوت مأمون به خراسان تشريف بردند، سال بعد، يعني سال 201 هجري، خواهر والا گهرش، حضرت مـعـصـومـه(سلام الله عليها) ، به عزم ديدار برادر بزرگوارش، به همراه گروهي از برادران و خدمت‌كاران، رهسپار خراسان شد، وقتي به ساوه رسيدند، حضرت معصومه(سلام الله عليها) بيمار شد و پرسيد از اين مكان تا قم چقدر راه است؟ عرض كردند: ده فرسخ. به خدمت‌كار دستور فرمود كه مرا به قم برسان و به اين ترتيب به جانب قم رهسپار گرديدند.

    تاريخ وفات بي بي

بسياري از تاريخ نگاران نوشته‌اند كه حضرت معصومه(سلام الله عليها) در دهم ربيع الثاني سال 201 هجري وفات نموده است؛ در اين صورت با در نظر گرفتن دستگيري و زنداني شدن امام موسي بن جعفر(عليه‌السلام) به دستور هارون الرشيد، در سال 179 هجري، كه تا آخر عمر مبارك آن جناب به طول انجاميد از طرفي حضرت رضا(عليه‌السلام) در سال 200 هـجـري به دستور مأمون، از مدينه به خراسان آمد و سال بعد (201 هجري) خواهر گرامي‌اش براي ديدار برادر به ايران آمده و از ساوه، وارد قم شدو پس از 17 روز وفات يافت؛ به طور قطع سن آن بانوي عالي‌قدر، هنگام وفات، كمتر از 22 سال نبوده است.

    سواران نقاب‌دار براي دفن حاضر مي‌شوند:

صاحب تاريخ قم مي‌نويسد: «حسين بن علي بن بابويه به من نقل كرد كه محمد بن حسن بن وليد گفت: چون فاطمه(سلام الله عليها) وفات نمود، جسد پاكش را غسل داده، كفن كردند و آن بدن مطهر را به بابلان بردند و آن را نزد سردابي كه براي آن حضرت آماده كرده بودند، نهادند؛ سپس آل سعد با هم به گفتگو پرداختند كه چه كسي داخـل سرداب شود و جنازه بي بي را دفن نمايد؟ يعني چه كسي شايستگي كامل اين امر را دارد؟! پس از گفتگوي بسيار، رأي آن‌ها بر اين قرار گرفت كه خادم آن‌ها كه پيرمردي صالح و شايسته به نام قادر بود، بيايد و آن بدن پاك و مطهر را به خاك بسپارد. فرستادند كه آن مرد براي دفن بي بي حاضر شود؛ ناگاه ديدند دو سوار نقابدار، با شتاب و عجله، از طرف ريگزار پيدا شدند؛ آمدند تا نزديك جنازه آن معظمه، پياده شدند و بر بدن مطهر نماز خواندند و سپس به سردابي كه براي دفن بي بي آماده كرده بودند، داخل شدند و بدن شريفش را به خاك سپرده، خارج شدند؛ آن‌گاه سوار شدند و رفتند، تا از نظرها پنهان گرديدند و كسي آن‌ها را نشناخت»

    بـعضي از بزرگان فرموده‌اند كه آن سواران ناشناس وجود مبارك حضرت رضا(عليه‌السلام) و امام جواد(عليه‌السلام) يا فرستادگان خاص آن بزرگواران بوده‌اند كه با طي الارض هنگام دفن آن بانوي مطهره در آن مكان حاضر شده‌اند.

    عبادت آن حضرت

از عالي‌ترين نمونه‌هاي عبادت و بندگي خدا، از خاندان ولايت و امــامـت(عليهم‌السلام)، كريمه اهل بيت، فاطمه معصومه(سلام الله عليها) اسـت. ايشـان چنـان به عبادت و طاعت و شب‌زنده داري اهميت مي‌دادند كه در اقامت هفده روزه‌اش، در واپسين روزهاي عمر، در قم، مكاني را براي عبادت خويش بنا مي‌كنند و آن را معبد و محراب خود قرار مي‌دهند و در آن مكاني كه بيت النور است، به راز و نيازهاي شبانه و طاعت و عبادت خدا مي‌پردازند.

        شباهت حضرت معصومه(سلام الله عليها) به حضرت زهرا(سلام الله عليها)

از امـــوري كـــه بــيــانـگــر درجــات عــالــي مـقــام حـضــرت مـعـصومه(سلام الله عليها) است، اين‌كه او در موارد مهمي، شباهت به حـضـرت زهـرا(سلام الله عليها) ، دارد. او در معيارهاي ارزشي اسلام، همچون جده‌اش حضرت زهرا(سلام الله عليها) ، يكه تاز عرصه‌ها بود و در علم و قداست و كمالات، گوي سبقت ربوده بود و فاطمه دوم بود. در زمينه اين شباهت به نكات زير اشاره مي‌كنيم.

    اول: حضـرت معصـومـه(سلام الله عليها) ، مـاننـد جده‌اش، حضرت فاطمه(سلام الله عليها) از هرگونه بدي و پليدي دور بودند؛ او و شيعيانش وارد آتش دوزخ نمي‌شوند و شفيع آن‌ها در روز جزا خواهد بود.

    دوم: پـيـامـبــر اكــرم(صلــي‌اللّـه‌عليه‌وآلـه) بـارهـا در شـأن حضـرت زهـرا(سلام الله عليها) ـ با آن‌كه خردسال بودـ فرموده بودند: «فداها، ابوها»: »پدرش، قربانش گردد.

    در جرياني نيز، جمعي از شيعيان براي پرسش بعضي از مسائل دينـي، بـه در خانه امام موسي كاظم(عليه‌السلام) آمدند، آن حضرت تشـريف نداشتند. لذا آن‌ها سؤالات خود را بر روي كاغذ نوشته، تحويل دادند.

سـپـس حضرت معصومه(سلام الله عليها) كه در آن وقت خردسال بود، پاسخ سؤالات آن‌ها را نوشته و به آن‌ها برگرداند. آن‌ها در مسير بازگشت با امام كاظم(عليه‌السلام) ديدار كردند، وقتي امام جواب‌ها را ملاحظه كردند، بـه نـشـان تأييد و قدرداني از حضرت معصومه(سلام الله عليها) ، فرمودند: «فداها، ابوها»: »پدرش، قربانش گردد.

    سوم: يكي از شباهت‌هاي عميق حضرت معصومه(سلام الله عليها) ، به حضرت زهرا(سلام الله عليها) اين است كه حضرت زهرا(سلام الله عليها) براي اثبات ولايت حضرت علي(عليه‌السلام) آن‌چنان حمايت و دفاعي كرد، كه در جواني به شهادت رسيد؛ حضرت معصومه(سلام الله عليها) نيز در اين راستا، براي حمايت از ولايت برادرش، حضرت رضا(عليه‌السلام)، همراه كارواني از امام‌زادگان دست به هجرت زد و از مدينه به سوي خراسان حركت كرد، سر انجام در نيمه راه، در ساوه، برادر و برادر زادگان و پسر عموهايش كه بيست و دو نفر بودند، شهيد شدند و آن بزرگوار نيز، بيمارـ و به قولي به دست دشمنان مسموم شد ـ و سپس به شهادت رسيد.

    حضرت معصومه(سلام الله عليها) هم شكل حضرت زهرا(سلام الله عليها)

مـرحوم آيت الله العظمي مرعشي نجفي(رحمةالله عليه) مي‌فرمود: «جوان‌تر كه بودم، روزي بر اثر مشكلات فراواني، به حرم حضرت معصومه(سلام الله عليها) رفته و به آن بانوي بزرگوار متوسل شدم، در حرم، حالت مكاشفه‌اي برايم پيش آمد، در آن حالت حضرت فاطمه معصومه(سلام الله عليها) را زيارت كردم، در شكل و شمايل مانند جده‌ام فاطمه زهرا(سلام الله عليها) بودند، زيرا قبلاً سه بار جده‌ام را در عالم رؤيا ديده‌ام و جمال ايشان را به خاطر سپرده‌ام»

    توسل مراجع عظام به حضرت معصومه(سلام الله عليها)

آيت الله العظمي مرعشي نجفي(رحمةالله عليه)، حدود شصت سال، در زمستان و تابستان، قبل از اذان صبح؛ براي اقامه نماز جماعت در حرم مطهر، ‌از خانه به طرف حرم مي‌آمد، در بسياري از موارد، هنوز درهاي حرم باز نشده بود، در پشت در به انتظار مي‌نشست، تا در باز شود؛ او در وصيت نامه‌اش نوشته بود: پس از مرگ، جنازه مرا رو به مرقد مطهر بي بي، فاطمه معصومه(سلام الله عليها) قرار دهيد و به عنوان دخـيل، يك سر عمامه‌ام را به ضريح مطهر و سرديگر را به تابوت ببنديد و مصيبت وداع مولاي من، حسين مظلوم(عليه‌السلام) و اهل بيت طاهرينش را بخوانيد.

    رفع خطر سيل

درمـواقع بارش‌هاي شديد، در رودخانه بزرگي كه در وسط شهر قم است، سيل‌هاي خطيري به جريان مي‌افتد، نوشته‌اند كه زماني سيل بسيار عظيمي آمد، اهل قم فوق العاده ترسيده بودند و انتظار مي‌رفت كه ساختمان‌ها ويران شود.

ناگهان دستي نمايان شد و به سيل اشاره كرد. آن سيل به سوي ديگر رفته و خطر رفع شد.

    پاسخ حضرت معصومه(سلام الله عليها) به رئيس پليس رضاخان

در دوران سياه رضاخان، رئيس پليس قم، كه فردي گستاخ و خشن و قوي هيكل بود، روزي براي برداشتن حجاب از سر بانوان، وارد حريم حـضــرت مـعـصـومـه(سلام الله عليها) مـي‌شـود و در حـريم كـريمـه اهل‌بيت(عليهم‌السلام)، به زور، از سربانوي صالحه‌اي كه مشغول دعا و زيارت بـود، چـادرش را بر مي‌گيرد، ديگر بانوان حاضر در حرم، به وحشت و اضطراب مي‌افتند و ناله و فرياد سر مي‌دهند.

مرحوم آيت الله مرعشي نجفي(رحمةالله عليه) كه در حرم حضور داشته، با مشاهده اين گستاخي هولناك، در حرم آن ناموس الهي، كنترل خود را از دست مي‌دهند و سيلي محكمي از روي غيرت و حميّت، بر صورت رئيس پليس مي‌نوازند؛ رئيس پليس، ايشان را تهديد به قتل مي‌كند، غافل از اين‌كه دختر باب الحوائج هرگز چنين جسارتي را بي پاسخ نمي‌گذارند.

روز بعد، هنگامي كه رئيس پليس وارد بازار قم مي‌شود، قسمتي از سقف بازار فرو مي‌ريزد و رئيس پليس هتاك و بي‌باك، زير آوار، به هلاكت مي‌رسد.

مناقب حضرت معصومه(سلام الله عليها)

از جمله مناقب حضرت همین بس که از طرف حضرت امام رضا(علیه السلام) زیارت نامه مخصوصی برای ایشان صادر شده که نشان دهنده عظمت آن بانوی معظمه است. مقامی که به تعبیر حضرت امام صادق (علیه السلام) «همه شیعیان من با شفاعت فاطمه معصومه به بهشت می روند.»

هدیه به پیشگاه حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) صلوات

برای دیدن برنامه های هیئت و اطلاع از زمان برگزاری مراسمها اینجا را کلیک کنید.

قال امیرالمومنین(علیه السلام):((لعن الله من لا یغار))

حضرت امام علی (ع) می فرمایند: خدا لعنت کسی را که غیرت ندارد.

لابد تا حالا بارها واژه «غیرت» را شنیده اید. نمی دانم چه مفهومی را از این کلمه برداشت می کنید و از شنیدن این کلمه چه احساسی به شما دست می دهد. این واژه می تواند معانی و یا بهتر بگویم کاربردهای مختلفی داشته باشد. غیرت در برابر گناهان و منکرات؛ اینکه غیرت انسان به او اجازه ندهد در محضر خداوند عالم دست به هر کاری بزند و خود را رام شیطان و نفس خود کند. غیرت در برابر وظایف مختلفی که به انسان سپرده می شود؛ اینکه انسان باید برای به نحو احسن انجام دادن وظایف و مسئولیتهای خود غیرت به خرج دهد. غیرت در برابر دین و ارزشهای دینی؛ اینکه غیرت انسان اجازه ندهد که هر کسی با دین و ارزشهای او به سلیقه و دلخواه خود رفتار کند و آنها را زیر پا بگذارد. و یا اصلاً غیرت در برابر خود انسان؛ اینکه غیرت انسان به او اجازه ندهد هر کسی از راه برسد و او را مسحور  و بازیچه خود کند و...
اما بدون شک یکی از اصولی ترین تعاریف «غيرت» اين است كه نتوانيم تحمل كنيم كسي به ناموس ما نگاه چپ كند. غيرت اين است كه با دست خالي جلوي متجاوز بايستيم و از هيچ چيز نهراسيم. غيرت اين است كه جلوي بستگان بدحجاب خود را بگيريم تا هر كس در آنها طمع نكند. و البته غيرت اين است كه خود نيز به حرام  به ناموس مردم نگاه نكنيم. به مجموعه اينها مي‎گويند: «غيرت علوي».
خیلی ها خود را غیرتی می دانند ولی در بسیاری از آنها «غیرت» دیده نمی شود. ما شیعه هستیم و سنگ کسی را به سینه می زنیم که خود، مظهر غیرت خدا بوده و هست. او که فرموده: (خدا لعنت کند کسی را که غیرت ندارد.)
کمی به خود نگاه کنیم، ما چگونه هستیم؟! آیا نشانه های غیرت در ما وجود دارد؟ آیا ما هم نشانه ای از محبوب و امام خود داریم؟ در وجود بسیاری از ماها غیرت حداقل به شکل انفرادی وجود دارد؛ مثلا در قبال خود و خانواده خود غیرت داریم. (بسیاری همین را هم ندارند!!) اما صحبت من بعد دیگری از مسئله است. ما در قبال اجتماع خود و در قبال مردم این اجتماع چقدر غیرت داریم؟ وقتی در کوچه و خیابانهای شهر خود قدم میزنیم چگونه نگاه های آلوده و  شیطانی بعضی ها را تحمل می کنیم؟! چگونه تحمل می کنیم وقتی هر کسی از راه می رسد و به ناموس دیگران (که ناموس ما نیز هست) چیزی می گوید؟! چگونه تحمل می کنیم وقتی می بینیم دیگر، خواهران و مادرانمان عملاً امنیتی در خیابانهای شهر ندارند؟ چگونه تحمل می کنیم وقتی که می بینیم ارزشهای دینی ما که با خون هزاران جوان شکل گرفته، هر روز کمرنگتر می شود؟ آری همه اینها را ما تحمل می کنیم. خیلی راحت هم تحمل می کنیم. چقدر زود گذشته خود را فراموش کردیم. چقدر زود صدای گریه یتیمان شهدا را فراموش کردیم. چقدر زود بی تابی های مادران شهدا را که منتظر برگشتن فرزندانشان از جبهه ها هستند را فراموش کردیم. چقدر زود روی خون شهیدانمان پا گذاشتیم!!!

ای شیعه ها، ای بسیجی ها، ای هیئتی ها؛ غیرتمان کجا رفته؟!