هیئت عاشقان ولایت

فرا رسيدن شهادت مظلومانه جواد الائمه حضرت امام محمد تقي (عليه السلام) را به ساحت قدسي آقا امام زمان و به همه شيعيان و دلسوختگان اهل بيت عصمت و طهارت تسليت عرض مينمائيم.

در اينجا مختصري از زندگي پربركت اما كوتاه امام جواد را ذكر مي كنيم. انشالله كه مورد تائيد مولاي خوبمان حضرت امام عصر (عج) قرار گيرد.

امام نهم ما شيعيان كه نام مباركشان محمد و كنيه شريف ايشان ابوجعفر و لقبشان جواد و تقي است؛ در ماه مبارك رمضان سال 195 ه.ق در مدينة النبي ديده به جهان گشودند.

مادر ايشان "سبيكه" از بالاترين زنان زمان عصر خود بود. روزي كه پدر ايشان حضرت امام رضا(عليه السلام) رحلت فرمودند، ايشان 8 سال داشتند و در زمان شهادت 25 سال از عمر شريفشان مي گذشت.

امام رضا، در مورد امام جواد(سلام الله عليهما) مي فرمايند: «اين مولودي است كه براي شيعيان ما از او پربركت تر زاده نشده است.»

مكتب علمي امام جواد

يكي از ابعاد زندگي ائمه(عليهم السلام) بعد علمي و فرهنگي ايشان مي باشد. هر امامي با توجه به شرايط زمان خود فعاليت هائي انجام مي دادند. مثلا در زمان حضرت امام صادق تعداد شاگردان ايشان بيش از 4000 نفر بود.

ولي در زمان امامت امام جواد، تا امام حسن عسكري به علت جو نامساعد چنين فرصتي وجود نداشت. بنابراين اگر مي خوانيم كه تعداد راويان از امام جواد جمعاً 110 نفر بود يا روايات امام از 250 حديث تجاوز نكرده، نبايد تعجب كنيم!!

روايت:

مامون براي اينكه امام جواد را آلوده به دنيا كند، دست به هر كاري مي زد و چون درمانده شد خواست دخترش را به عقد امام در آورد و 200 دختر از زيباترين كنيزان خود را به همراه دختر خود و 200 جام كه در هر كدام گوهري گرانمايه بود به نزد امام فرستاد، ولي امام هيچ توجهي نكرد.

مردي به نام "مخارق" كه آوازخوان بود و ريش بلندي هم داشت از سوي مامون مامور شد تا امام را بفريبد.

او گفت اگر او(امام جواد) مشغول كاري از كارهاي دنيا شد من او را فريب مي دهم. پس در مقابل امام نشست و صدائي شبيه صداي خر در مي آورد و با ساز خود آواز مي خواند.

امام توجهي نمي كرد ولي بعد از مدتي سر خود را بلند كرد و فرمود:( اتق الله يا ذالعثون) يعني "از خدا بترس اي ريش دراز" ناگاه ساز از دستش افتاد و دستش در همان حالت خشك شد.

مامون از حال او پرسيد. جواب داد: چون (امام جواد) بر من فرياد زد ترسي به من دست داد كه هرگز از آن بهبودي احساس نمي كنم.(اصول كافي ج2 ص417)

---------------------------

سر انجام امام جواد در سن 25 سالگي  به امر معتصم عباسي و با شربت يا انگور زهرآلود و بوسيله "ام الفضل" همسر خود، مسموم شدند و در روزآخر ذي القعده در شهر بغداد به شهادت رسيدند. روايت شده كه آن حضرت از شدت اثر زهر به خود مي پيچيدند. و از فرط عطش تقاضاي آب مي كردند كه ام الفضل ملعون درب اتقاق را بست و به كنيزان دستور داد تا هلهله كنند تا ناله هاي امام به گوش شيعيان نرسد و امام جواد با تشنگي و در غربت كامل به شهادت رسيدند.

پيكر مطهر ايشان در كاظمين كنار مزار جدشان، حضرت امام موسي كاظم به خاك سپرده شد.

روايتي ديگر از امام

شخصي روايت مي گويد: من در محضر امام رضا بودم. ناگاه حضرت امام جواد را كه كمتر از 4 سال داشت آوردند. ايشان دستهايشان را بر زمين زد و سر به آسمان بلند كرد و در فكر فرو رفت. تفكر ايشان طولاني شد. امام رضا با او فرمود: جانم به قربانت، چرا فكر كردن تو طولاني شد؟!

حضرت جواد فرمودند: (درباره ستم هائي كه به مادرم روا داشتند، فكر مي كنم. سوگند به خدا آن دو نفر(خليفه اول و دوم) را از قبر بيرون مي آورم و مي سوزانم و سپس خاكسترشان را بر باد مي دهم و به سوي دريا مي پراكنم.)

حضرت رضا به او نزديك شد و بين چشمهاي او را بوسيد و سپس فرمود: (پدر و مادرم به فدايت، تو سزاوار مقام امامت هستي) (اقتباس از منهاج الدموع صص483و432 و بحارالانوار ج50 ص59)

گرچه جوانم اما، پيرم زداغ زهرا

مادر بيا تماشا، كي از غمت جوانم

با ياد داغ پهلو، با ياد زخم بازو

هر لحظه از غم او، خون گشته ديدگانم

چند فرمايش زيبا از حضرت امام جواد

1- اعتماد به خداوند تعالي بهاء هر چيزي گران و بسوي هر چيز بلندي نردبان است.

2- در آشكارا دوست خدا و در پنهاني دشمن خدا نباش.

3- بترسيد از رفاقت با آدم بد، به درستي كه او بمانند شمشير كشيده است كه ظاهر نيكو ولي آثار زشتي دارد.

4- مومن به سه خصلت نيازمند مي باشد اول توفيق از حق تعالي، دوم واعظي از درون خود كه پيوسته او را موعظه كند و سوم اينكه قبول كند از آنكه او را نصيحت مي كند.

(بر گرفته از كتاب شريف منتهي الامال)

ولادت با سعادت ثامن الحجج، مايه افتخار و بركت ايرانيان

را به امام عصر حضرت بقية الله الاعظم(عج) و بر شما شيعيان و دوست داران آن حضرت تبريك عرض مي نمائيم..

امام رضا (عليه السلام) در روز۱۱ ذي القعده سال۱۴۸ ديده به جهان گشود. مادرش بانويي با فضيلت به نام تكتم بود كه پيش از تولد حضرت، از طرف امام موسي كاظم "طاهره" نام گرفت. كنيه ايشان ابوالحسن و لقبشان رضا مي باشد.

بعد از شهادت امام كاظم در بغداد ايشان در سن ۳۵ سالگي به امامت رسيدند. مدت امامت ايشان ۲۰ سال بود. كه ۱۰ سال آن مصادف با خلافت هارون الرشيد و ۵ سال مصادف با خلافت محمد امين و ۵ سال آخر مصادف با خلافت عبدالله مامون بود.

يك روايت زيبا از امام رضا (عليه السلام):

موسي ابن سيار نقل مي كند كه به همراه امام در حال رفتن به طوس بوديم كه صداي ناله و شيون بلند شد، دنبال صدا بودم كه به جنازه اي برخورد كردم.

در همين حال ديدم مولايم امام رضا از اسب پياده شدند و چنانچه نوزاد مادر خود را بغل مي گيرد به طرف جنازه رفتند و خود را به جنازه چسباندند و فرمودند:" اي موسي هر كه مشايت كند جنازه دوستي از دوستان ما را از گناهان خود پاكيزه مي شود همانند روزي كه از مادر متولد شده است." همين كه جنازه را به زمين گذاشتند، امام جمعيت را كنار زد و سينه آن مرد را با دست لمس كرد و فرمود اي فلاني تو را به بهشت مژده باد.

در اين حال تعجب من بيشتر شد و عرض كردم مگر شما او را مي شناسيد؟ فرمود:( آيا نمي دانيد كه اعمال و رفتار شيعيان ما در هر صبح و شب بر ما عرضه مي شود؛ اگر تقصيري در رفتار آنها ديديم از خداوند مي خواهيم كه از تقصيرات آنها بگذرد و اگر كار خوب مشاهده كرديم از خداوند مي خواهيم كه به آنها جزاي خير دهد و خدا را سپاسگزاريم.)

(برگرفته از كتاب مناقب ج۴ص۳۴۱)

ماه ذی القعده یکی از ماههای قمری و از جمله ماههای حرام محسوب می شود. سیدبن طاووس روایتی نقل کرده که ذی القعده محل اجابت دعا در وقت شدت و سختی است.

از حضرت رسول اکرم(صل الله علیه و آله) روایت شده که هر که در روز یکشنبه ماه ذی القعده نمازی به کیفیتی که ذکر خواهد شد، بجا آورد توبه اش مقبول واقع می شود و گناهانش آمرزیده خواهد شد. همچنین خصماء (طلب کارانش) در روز قیامت از او راضی خواهند شد و مغفرت الهی شامل حال او و والیدنش وذریه او خواهد شد و توسعه رزق پیدا خواهد کرد و ملک الموت با او در وقت مرگ مدارا خواهد کرد.

کیفیت نماز اینچنین است که در روز یکشنبه ما ذی القعده(ماه جاری) غسل کند، وضو هم بگیرد، سپس دو رکعت نماز توبه نیت کند. در هر رکعت یک حمد و سه مرتبه سوره توحید و یک مرتبه سوره فلق و ناس را بخواند. پس از اتمام نماز دو رکعت دیگر به همین شکل بخواند که جمعاً چهار رکعت خواهد شد. بعد از پایان نماز هفتاد مرتبه استغفار کند(اَستَغفِراللهَ رَبّی وَ اَتوبُ اِلَیه) و استغفارش را با ذکر شریف (لاحَولَ وَلا قُوَّهَ الَّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیم) تمام کند. و بعد یک مرتبه این دعا را بخواند: (یا عَزیزُ یا غفَّارُ اِغفرلی ذَنُوبی و ذُنوبَ جَمیعِ المُومِنینَ و المومِنات فَاِنُّهُ لایَغفِرُ الذُّنوبَ اِلَّا اَنت)

همچنین روایت شده که هر که در یکی از ماههای حرام (ذی القعده یکی از ماهای حرام است) سه روز متوالی پنجشنبه، جمعه و شنبه را روزه نگه دارد ثواب نهصد سال عبادت برای او نوشته خواهد شد. و همچنین در ماههای حرام گناهان و حسنات مضاعف می شود.

دوستان عزیز می توانند برای اطلاع در مورد بقیه اعمال این ماه شریف به فصل دوم کتاب مفاتیح الجنان مراجعه فرمایند.

***از تاخیری که در بروز رسانی وبلاگ هیئت پبش آمده از همه دوستان عذر خواهی می کنیم. همچنین از همه دوستانی که لطف کردند در پستهائی اخیر کامنت گذاشتند تشکر می کنیم.