هیئت عاشقان ولایت

دلم را خانه غم آفريدند

مرا با درد، با هم آفريدند

ز سر تا پاي ما اندوه بارد

مرا مثل محرم آفريدند

مرا با عشق عترت، زاده مادر

مرا شير محبت داده مادر

سر اين سفره عمري ريزه خوارم

ولي نعمت، به جز ايشان ندارم

چنان كعبه، شيه پوش حسينم

غلام حلقه در گوش حسينم

نه هر اهل دلي دلداده ي اوست

كه مستي ها همه از باده ي اوست

دلم را اشك عشقش شستشو داد

مرا در چشم مردم آبرو داد

دلي را كاتش عشقش فروزد

يقين دارم كه در دوزخ نسوزد

**************

بالاخره محرم حسين هم رسيد. چه قدر زيبا و بجا است كه از بانوي دو عالم خانم حضرت زهرا(سلام الله عليها) خواهش كنيم و از ايشان اجازه بگيريم كه اين ماه را براي حسينش گريه كنيم! خدا را شكر كه امسال هم اين توفيق را به ما داد كه باز براي حسين پيراهن مشكي بپوشيم و شال عزا به گردن بيفكنيم. خدا را شكر كه يكبار ديگر به ما توفيق داد كه در هيئت و در مكتب خانه حسين بنشينيم و درس عاشقي بياموزيم. خدا را شكر كه باز هم به ما توفيق داد، تا همراه امام زمانمان جمال حسين را ببينيم و در مهر عباس محو شويم! خدا را شكر كه باز هم به ما توفيق داد تا بغض هايمان را بشكنيم و با ناله بگوئيم: (آجرك الله يا بقيه الله...)

فرصت بساير خوبي است، انشالله كه آنرا مغتنم بشماريم و نهايت استفاده را بكنيم.

از همه دوستان در اين ايام عزيز التماس دعا داريم.